Ma.Crozalle Reyes Raymundo
a.k.a. Wee-ween Reyes, 10/21/2011
Ng pumanaw si Inang
dili-iba't ang byanan
siya'y taga Bulacan
Sabado pa lang noon
kami'y tumakbo doon
paglamay aming layon
Noon ay nagpaalam
kinausap ang b'yanan
parang tumango naman
Kayat kinabukasan
bahay ay binalikan
at baka manakawan
Dumating na sa bahay
inayos pamumuhay
mag-iiwan ng bantay
Pamilya'y babalik na
sa b'yanan ko ang punta
ang gamit inihanda
bago sila umalis
likod ko ay pinalis
at may ibong dumaplis
Ngunit wala raw naman
at sila'y napaalam
gagabihin sa daan
Ng sila'y malayo na
ako ngayo'y mag-isa
takot ay baliwala
Ng ako'y mapalingon
sa likod galing iyon
bangko'y umingit ngayon
Ngunit ng aking tingnan
walang kababalaghan
puro katahimikan
At ngayon ay gabi na
ang bantay ay wala pa
ngayo'y walang kasama
Umakyat na sa taas
kay tapang sa pangmalas
mata'y ayaw ibukas
At nahintakutan na
si Inang naalala
ang kumot ay nagdusa
Talukbong ng mahigpit
kumot halos mapunit
ang bagang ay nagngitngit
Nangalog na ang tuhod
Nabaluktot ang likod
Parang may nakatanghod
Nilakasan ang loob
ang mukha'y nakasubsob
ang takot ay lumukob
Nanginig ang katawan
ang takot naramdaman
ako'y nahintakutan
"Inang kung ika'y nand'yan
ako ay duwag naman
pasensya at layuan"
At ako ay nagdasal
"Ama Namin" ang usal
kahit ulo'y kumapal
Ang tagal ng umaga
mas lalo ngang humaba
parang inaantala
Oras nakakainip
hanggang sa mapaidlip
ang mukha'y nakatakip
Hanggang ako'y magising
para akong nalasing
o sa bangungot galing?
Ay tutuo nga talaga....
May istorya ka rin ba? Ikwento mo na.....
No comments:
Post a Comment